close
تبلیغات در اینترنت
کاروند
مجموعه مقالات استاد احمد کسروی
 
گفتار های پر بازدید
 
گفتار های بختامدی
زندگینامه استاد احمد کسروی

 

سیداحمد حکم‌آبادی(۸مهر ۱۲۶۹ در تبریز - ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ در تهران)، که بعدها نام خانوادگی کَسرَوی را برگزید، دانشمند، تاریخ‌نگار، زبان‌شناس، پژوهش‌گر، حقوق‌دان و اندیشمند ایرانی بود. وی استاد ملی‌گرای رشته حقوق در دانشگاه تهران و وکیل دعاوی در تهران بود.
احمد کسروی در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ و در سن ۵۷ سالگی، در اتاق بازپرسی ساختمان کاخ دادگستری تهران به ضرب «گلوله و ۲۷ ضربه چاقو» توسط گروه تروریستی اسلام‌گرای «فدائیان اسلام»، ترور شد. احمد کسروی در حوزه‌های مختلفی هم‌چون تاریخ، زبان‌شناسی، ادبیات، علوم دینی، روزنامه‌نگاری، وکالت، قضاوت و سیاست فعالیت داشت. وی بنیان‌گذار جنبشی سیاسی-اجتماعی با هدف ساختن یک «هویت ایرانیِ سکولار» در جامعهٔ ایران، موسوم به جنبش «پاک‌دینی» بود که در دوره‌ای از حکومت پهلوی شکل گرفت.

احمد کسروی خواستار مبارزه با «واپس‌ماندگی فکری و علمی» و روشن‌گری در تمامی وجوه زندگانی بود. وی از آنچه «اوضاع زندگی، خرافه‌گرایی و آداب اجتماعی» مردم ایران می‌دانست انتقاد داشت، همچنین خواستار «پالایش زبان فارسی» از هر گونه واژه عربی و سره‌نویسی در زبان پارسی بود. موضع‌گیری‌های احمد کسروی در برابر کیش‌های رایج و نهادهای مذهبی و اخلاقی و مسلک‌ها و ارزش‌های سنتی و فرهنگی و تاختن او به باورهای دینی و فرهنگی از تشیع و بهائیت گرفته تا شعرهای حافظ و سعدی، از جمله مواردی بود که مخالفت‌های بسیاری را علیه او برانگیخت.

آثار احمد کسروی بالغ بر هفتاد جلد کتاب به زبان های فارسی و عربی است که از مهم ترین آن ها می توان به کتاب های تاریخ مشروطه ایران، تاریخ هجده ساله ی آذربایجان و آذری زبان باستان آذربایجان اشاره کرد...

شمار بازدید از این گفتار: 25
|
برتری گفتار : 5
|
شمار ستاره دهندگان : 2
|
گردایش برتری ها : 10


قزل اوزن یا زرینه رود

از جستجو در نامهای شهر ها و دیهها پیداست که نامهای ترکی که بر روی پاره ای آبادیها و رودها و کوههاست، ترجمه نامهای پارسی است که آن ها پیش از درآمدن ترکان داشته اند. بدین سان که ترکان در آبادی که نشیمن می گرفته اند اگر نام آنجا معنی روشنی داشته آن را ترجمه به ترکی کرده اند. از اینجاست که ما نامهای "اشکه سو" و "یالقوز آغاج" و "استی بولاغ" و "ساری بولاغ" و "قارلق" می یابیم که در فارسی برابر آنها نام های "آب باریک" و "یکه دار" و "گرم خانی" و "زرد خانی" و "برفین" را داریم.

همین کار را پیش از ترکان تازیان کرده بودند و این است که ما در کتاب های عربی به جای نامهای "سنگسر" (که گویا آن زمان "سگسر" خوانده می شده) و "ده دیوان" و "دیه نمک" و "دزباد" و "خاکستر"، واژه های "راس الکلب" و "قریه الجن" و "قصرالملح" و "قصر الریح" و "رمادة" می یابیم.

یکی از نامهایی که ترکان یا مغولان ترجمه کرده اند نام رود معروف آذربایجان است که "زرینه رود" بوده "قزل اوزن" گردانیده اند. ولی نام پارسی دیرینه را هنوز در کتاب ها می خوانیم.

 

استاد احمد کسروی - ماهنامه ی پیمان - سال یکم - شماره ی هفتم - اسفند ماه 1312

شمار بازدید از این گفتار: 10
فرهشت های پیوسته: چند واژه ,
|
برتری گفتار : 5
|
شمار ستاره دهندگان : 2
|
گردایش برتری ها : 10