close
تبلیغات در اینترنت
کاروند
مجموعه مقالات استاد احمد کسروی
 
گفتار های پر بازدید
 
گفتار های بختامدی
فلات - پشته

"پلاتو" (plateau) در زبانهای اروپا واژه ای است که در جغرافی معروف و مقصود از آن بلندی بسیار بزرگی بر روی کره ی زمین است. مثلا سرزمینی که از نزدیکی های هندوستان تا خوزستان و عراق و از کنار دریای هند تا کوهستان قفقاز می کشد و بلندتر از زمین های اطراف خود است یک "پلاتو" است و چون این سرزمین از باستان زمان نشیمن ایرانیان بوده است به نام ایشان "پلاتو" ی ایران خوانده می شود.

علم جغرافی آن چنان که در میان رومیان و یونانیان رواج داشته، نزد ایرانیان رایج نبوده و این است که این معنی معروف ایرانیان نبوده و نام خاصی از پارسی ندارد. اما میتوان کلمه ای نزدیک به آن پیدا کرده نام گذارد چنانکه در مانندهای آن بدین سان نامگذاری شده است زیرا خود پلاتو نیز ابتدا در زبان های اروپایی معنی جایگاه هموار و بلند را داشته که سپس به اصطلاحی جغرافیایی بدل و معروف گردیده است.

در فارسی جای بلند را "پشته" می نامند. آن معنی جغرافی را نیز باید "پشته" خواند. به عبارت دیگر به جای "پلاتو" ی اروپایی در فارسی باید "پشته" گفت. همان سان که به جای واژگان "defile" و "mouth" و "source" و "cape" که تمامی آنها اصطلاحات جغرافیایی هستند، در پارسی از واژگان "گردنه" و "دهانه" و "چشمه" و "دماغه" میگوییم که با "پشته" از هر باره یکی است.

اما ترجمه کنندگان به جای آن واژه ی فلات را معروف ساخته اند که در اینجا چند پرسش مطرح می شود که اگر مقصود واژه ی اروپایی است چرا تغییرش داده اید؟ نیز اگر مقصود واژه ی فلات عربی است که معنی آن بیابان بی آب است، این معنی چه ربطی به معنی مقصود دارد؟

اگر کسانی ارتباطی میانه ی آن واژه اروپایی با این واژه ی عربی پنداشته اند، این پندار پاک بیجاست! خود نویسندگان عرب که آنان نیز آن معنی جغرافی را از زبانهای اروپایی گرفته اند به جای واژه ی پلاتو، "الضهبه" یا "النجد" بکار برده اند. واژه فلات هیچ گونه نسبت یا شباهتی با معنی مقصود ندارد.

جای شگفت است که این واژه را پیدا کرده و در چنین جایی بکار برده اند. شگفت تر از آن، پیشرفت این غلط است که کسی تاکنون ایرادی بر آن نگرفته و هر کسی بی آنکه توجهی کند آن را به کار برده است. این در حالی است که فلات به معنی بیابان بی آب بسیار معروف بوده و هست. از اینجا می توان دریافت که پس از مشروطه چه هرج و مرجی در جهان نگارش و چیزنویسی روی داده است. به هر حال این واژه که در روزنامه ها و کتاب ها معروف گردیده غلط آشکاری است.

استاد احمد کسروی - ماهنامه ی پیمان - سال یکم - شماره ی سوم - دیماه 1312

شمار بازدید از این گفتار: 13
فرهشت های پیوسته: غلط های تازه ,
|
برتری گفتار : 5
|
شمار ستاره دهندگان : 2
|
گردایش برتری ها : 10




می توانید دیدگاه خود را بنویسید

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی